Een aandoening die regelmatig voorkomt bij oudere katten is een te hard werkende schildklier, ook wel hyperthyreoïdie genoemd. Hierbij produceert de schildklier te veel schildklierhormoon, waardoor de stofwisseling van de kat versnelt. Dit kan leiden tot verschillende klachten en heeft vaak een grote invloed op de algemene gezondheid van uw kat.

Katten met hyperthyreoïdie vertonen vaak een combinatie van typische klachten. Een van de meest opvallende kenmerken is dat de kat veel eet of voortdurend om eten vraagt, maar ondanks de goede eetlust toch vermagert.

Daarnaast kunnen onder andere de volgende symptomen voorkomen:

• Gewichtsverlies ondanks een goede eetlust;
• Veel drinken en veel plassen;
• Braken of diarree;
• Een doffe of onverzorgde vacht;
• Rusteloos of hyperactief gedrag;
• Miauwen of onrust in de nacht;
• Prikkelbaar of zelfs agressief gedrag;
• Een verhoogde hartslag.

Omdat deze klachten geleidelijk ontstaan, worden ze soms ten onrechte gezien als normale ouderdomsverschijnselen.

Om hyperthyreoïdie vast te stellen combineren we de klachten met aanvullend onderzoek, meestal in de vorm van een bloedonderzoek. Hierbij bepalen we onder andere het schildklierhormoon T4. Wanneer deze waarde verhoogd is, is er meestal sprake van hyperthyreoïdie.

Tijdens het lichamelijk onderzoek kan soms ook een vergrote schildklier gevoeld worden in de hals.

In sommige gevallen is aanvullend onderzoek nodig. Er bestaat bijvoorbeeld een speciale scan waarbij met behulp van radioactief jodium de overactieve schildklier zichtbaar gemaakt kan worden. Dit onderzoek kan nuttig zijn om de ernst en exacte locatie van het afwijkende schildklierweefsel in beeld te brengen.